PROJEKTY REALIZOWANE

Polska Chopina

O projekcie:

Rok 2018 szykuje się w Polsce wyjątkowo – w tym czasie obchodzić będziemy 100-lecie odzyskania niepodległości. Ta szczególnie ważna rocznica jest doskonałą okazją do przypomnienia dzieł największych rodzimych artystów, którzy bardziej lub mniej bezpośrednio walczyli o wolność poprzez swoją sztukę. Z takich twórców niewątpliwie najbardziej znanym i cenionym jest Fryderyk Chopin. Muzyka tego kompozytora, nazywanego czasem „prorokiem polskości”, w czasach zaborów budziła w sercach Polaków tęsknotę za utraconą ojczyzną i jednocześnie nadzieję, że dopóki trwa jej kultura i sztuka a także miłość i pamięć o niej, będzie mogła odrodzić się na nowo. Dziś twórczość Chopina nadal ma dla nas wymiar nie tylko estetyczny ale również symboliczny – przypomina o naszej historii  a także w sposób nadzwyczajny - porusza serca słuchaczy, budząc w nich uniwersalne emocje i uczucia – tęsknotę za pięknem, dobrem i wolnością. To bardzo ważne, żeby spuścizna takich artystów była nieustannie żywa i by poznawały ją kolejne pokolenia. Rocznicę odzyskania niepodległości przez Polskę chcemy uczcić oddając jednocześnie hołd Fryderykowi Chopinowi. W tym celu, w różnych miejscach kraju, przez cały rok 2018 a także w roku poprzedzającym, będziemy organizować koncerty jego muzyki.

Cel projektu:

Celem projektu jest uczczenie setnej rocznicy odzyskania  przez Polskę niepodległości poprzez przybliżenie twórczości najbardziej znanego rodzimego artysty – Fryderyka Chopina, którego dzieła uznawane są za symbol polskości. Nasz projekt ma jednocześnie cel edukacyjny – dzięki różnorodności repertuaru odbiorcy będą mogli usłyszeć nie tylko najsłynniejsze utwory Chopina ale również zapoznać się z nieco mniej znanymi utworami. Jest dla nas ważne, by dotrzeć  z projektem w różne miejsca kraju, wybierając jako docelowe miejsce wydarzeń zarówno mniejsze ośrodki jak i największe miasta. Koncerty będą odbywały się przez cały rok 2018 a także - w ramach zapowiedzi - pod koniec roku 2017. Zagra je doskonały polski pianista - Jan Przepałkowski. 

Jan Przepałkowski (fortepian)

Jan Przepałkowski jest absolwentem Akademii Muzycznej im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi. Studia ukończył na wspomnianej uczelni pod kierunkiem profesora Cezarego Saneckiego i jego asystenta – Wojciecha Kubicy. Swe umiejętności doskonalił na kursach mistrzowskich w Polsce, we Włoszech i Stanach Zjednoczonych pod kierunkiem znakomitych pedagogów.

Brał udział w wielu konkursach fortepianowych w Polsce (m.in. Ogólnopolskim Konkursie Chopinowskim im. Władysława Kędry, w Ogólnopolskim Konkursie Interpretacji Muzyki Francuskiej czy Ogólnopolskim Festiwalu Muzyki Fortepianowej w Łowiczu) i za granicą (we Francji i Hiszpanii), zdobywając nagrody i wyróżnienia. Jako reprezentant łódzkiej Akademii Muzycznej wystąpił na „Koncercie Roku”, który miał charakter konkursu najlepszych studentów polskich akademii muzycznych a także na prestiżowych festiwalach (Festiwalu Polskich Akademii Muzycznych, Międzynarodowym Festiwalu „Strawiński i Ukraina”, Artur Rubinstein Festival). Grał liczne koncerty solowe oraz recitale (m.in. w Żelazowej Woli w ramach znanego cyklu koncertów „Prezentacje”) jak również występował jako akompaniator  (m.in. w duecie ze sławną łódzką śpiewaczką - Agnieszką Makówką).

Pełna biografia Jana Przepałkowskiego znajduje się tutaj.

Antithesis/ Kontrast

O projekcie:

Cykl rysunków, tworzonych w ramach projektu „Antithesis”, przez artystkę Aleksandrę Paluszkiewicz, stanowi analizę otaczającego ją świata (fizycznego i wirtualnego). Autorka chce pokazać różne działania świateł i cieni dzięki zróżnicowanym technikom rysunkowym i podobraziom, jak i poprzez „zabawę” światłem prawdziwym w ramach ekspozycji. Pod względem formalnym celem projektu jest więc pokazanie wrażliwości młodego twórcy na otaczającą rzeczywistość poprzez połączenie sztuki tradycyjnej z działaniami przestrzennymi. Jednak „Antithesis” to nie tylko ciekawe zestawienie plastycznych środków przekazu. Fascynująca gra światłocienia konfrontuje nas z czymś znacznie głębszym, z metafizycznym doświadczeniem dwoistości świata i ludzkiej natury. Światło i cień, jasność i mrok, dobro i zło – autorka uzmysławia nam, że każdy z nas jest sumą różnic, ścierających się przeciwieństw, kontrastów. Dodatkowo wprowadzenie płaskiej powierzchni obrazu w trójwymiarową, specjalnie zaaranżowaną przestrzeń, staje się symbolicznym włączeniem sztuki w naszą rzeczywistość, kompozycja plam i kresek znajduje swoje przedłużenie i rozwinięcie w realnym świecie. Widz może wejść w tę przestrzeń - przechodzić pomiędzy światłem i cieniem, dając się wciągnąć w fascynującą grę i zdecydować czy bardziej pociąga go jasność czy mrok…

Cel projektu:

Bezpośrednim celem projektu jest stworzenie cyklu rysunków, które zostaną zaprezentowane w formie otwartej wystawy w jednej z łódzkich przestrzeni wystawienniczych. Głównymi kluczami w doborze miejsca są zarówno jego popularność (aby prace obejrzało jak najwięcej osób) oraz możliwość jego zaaranżowania, tak by otoczenie jak najmocniej mogło podkreślić walory formalne i symboliczne cyklu. Celem pośrednim jest zaprezentowanie technicznych możliwości tkwiących w rysunku ze szczególnym uwzględnieniem środka jakim jest światłocień oraz dotknięcie tematu „światła i cienia” w jego wymiarze metaforycznym, wskazującym na dualizm świata i ludzkiej natury.

Aleksandra Paluszkiewicz

Aleksandra Paluszkiewicz, łódzka artystka, absolwentka Ogólnokształcącej Szkoły Sztuk Pięknych, obecnie studentka drugiego roku na ASP w Łodzi. Pasjonatka rysunku, działań ogólno-plastycznych i wizualnych jest gotowa aby realizować własne projekty i pomysły. W swoich pracach opiera się na wnikliwej obserwacji rzeczywistości i konfrontowaniu jej z własnymi emocjami, analizowaniu zjawisk i ludzi. Można będzie znaleźć ją i jej twórczość pod pseudonimem Abby Meisie na różnych platformach.

Zero Waste

O projekcie:

Projekt Zero Waste obejmuje realizację cyklu ośmiu zdjęć (w tym dyptyków, zaprezentowanych na wystawie na wydrukach wielkoformatowych) przez łódzka artystkę – studentkę Fotografii w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi - Aleksandrę Szajnecką. Projekt będzie poruszał problem degradacji środowiska naturalnego, jako efektu działań człowieka, który swoimi wyborami przyczynia się do jego niszczenia. Cykl obliczony został na wywołanie zaskoczenia poprzez kontrast treści i stylizacji. Budowane na wzór artystycznych okładek modnych czasopism fotografie, będą grały z widzem złudzeniem luksusu, podczas gdy popularne rekwizyty zastąpione zostaną przedmiotami symbolizującymi destrukcję. Cała koncepcja zdjęć ma opierać się na chłodnych, stonowanych, minimalistycznych portretach, w których największą rolę odegra model(ka), stylizacja oraz scenografia. Pojedyncze portrety lub dyptyki będą opowiadały o konkretnych problemach związanych z ochroną środowiska, takich jak np. zabijanie zwierząt dla futer, testowanie na zwierzętach, myślistwo, wycinka drzew, zanieczyszczenie wód, smog, zaśmiecanie itp. Fotografie mają prezentować powyższe zagadnienia w sposób przede wszystkim artystyczny i wysmakowany, nie rezygnując jednak przy tym z elementu wstrząsu, łamiącego schematy myślenia i uświadamiającego odbiorców wobec rzeczywistych problemów ekologicznych.

Cel projektu:

Pomimo licznych kampanii ekologicznych świadomość tego zagadnienia w polskim społeczeństwie nadal jest stosunkowo niska. Jej wzmacnianie i rozwijanie jest szczególnie ważne w dużych miastach, gdzie większość problemów związanych z ochroną środowiska (smog, nadprodukcja śmieci, brak segregacji, mody na noszenie futer i skór, zanieczyszczenie wody, efekt cieplarniany, toksyczne odpady etc)  jest zwielokrotniona. Do takich miast niewątpliwie należy Łódź. Sama edukacja jej mieszkańcom jednak nie wystarcza,  niezwykle ważne jest wzmacnianie jej innymi środkami, spośród których niezaprzeczalnie dużą siłą oddziaływania dysponuje sztuka, w szczególności sztuka wizualna. W dzisiejszym świecie pełnym różnorodnych obrazów, w którym odbiorcy przyzwyczajeni są do pewnych schematów percepcji, ważnym narzędziem jest element zaskoczenia i wstrząsu. Autorka projektu wykorzystuje to narzędzie z całą tkwiącą w nim mocą, by osiągnąć cel – zatrzymać widza i skłonić go do zmiany myślenia a co za tym idzie – zmiany postępowania na bardziej proekologiczne. 

Aleksandra Szajnecka

Aleksandra Szajnecka, urodzona 1997 zł roku w Łodzi, studentka Państwowej Wyższej  Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi na kierunku fotografia. Zdobywczyni trzeciego miejsca w VIII konkursu FOT-ON. Laureatka stypendium "Pasjopolis" na realizację własnej pasji w latach 2016/2017. Od lat działa jako wolontariuszka na łódzkich festiwalach - Fotofestiwalu oraz Design Festival. W czerwcu 2017 roku miała miejsce jej pierwsza grupowa wystawa w Galerii Katowice. Jej zdjęcia ukazały się czasopiśmie K-mag oraz zinie Girls to the front. Inspiracji do swojej twórczości szuka w ludziach oraz otaczających ich problemach. Na równi z konceptem artystycznym stawia formę wizualną prac. Chce, żeby jej zdjęcia uspokajały odbiorcę i pozwalały mu się na chwilę zatrzymać.